روایت مراسمی که نصف و نیمه برگزار شد/ بازهم ۲۲ خرداد

سایز متن   /

گیلان تیتر، گروه گزارش: ۲۲ خرداد در تقویم سیاسی ایران روز مهمی است. ۱۰ سال پیش در چنین روزی اتفاقاتی افتاد که عرصه سیاست در ایران را تا به امروز دگرگون و ملهتب کرد. حال بعد از گذشت ۱۰ سال حزب اتحاد ملت شاخه گیلان و جمعیت زنان نواندیش گیلان در چنین روزی آذر منصوری، از چهره های سرشناس اصلاح طلب را به رشت دعوت کردند تا از “آینده اصلاحات” بگوید. آینده ای که به نظر می رسد چندان روشن نباشد. آینده جریانی که نه پایی در نظام دارد و حکومت به آن جهت مشارکت در قدرت چراغ سبزی نشان می دهد و نه جایی در قلب مردمی که پیش از این همواره به آن ها رای می دادند و اینک شعار “دیگه تمومه ماجرا” سر می دهند.
قرار بود آذر منصوری در سالنی کوچک در محل استانداری سابق که سال هاست قرار است تبدیل به کتابخانه رشت شود ، سخنرانی کند. از چند روز قبل از برگزاری این نشست ، رسانه های اصولگرا به شدت نسبت به این سخنرانی واکنش نشان دادند و با انتشار عکس آذر منصوری در کنار میرحسین موسوی از خطر فتنه گفتند و تقاضای توقف مراسم را داشتند. اما استانداری و شورای تامین مجوز را صادر کرده بود و پای صدور مجوزش ایستاد و آن را لغو نکرد تا روز حادثه فرا رسد.
بیش از تعداد اصلاح طلبان و مردم عادی، این اصولگرایان بودند که جلوی محل برگزاری مراسم جمع شده بودند. حدود ۳۰۰ فعال اصولگرا با در دست داشتن پلاکاردها و شعارهایی علیه اصلاح طلبان ک دولت روحانی قصد ورود به سالن را داشتند که برگزارکنندگان اصلاح طلب مراسم از ورودشان جلوگیری کردند تا مبادا مراسمشان با شعارها و حضور اصولگرایان برهم نخورد. بعضا درگیری هایی نیز به وجود آمد اما مراسم با تعویق چند ساعته برگزار شد با این تفاوت که بسیاری از اصلاح طلبان به خاطر بسته ماندن در ورودی نتوانستند به داخل حیاط بروند و تنها چند ده نفر وارد سالن شدند. دری که هیچ گاه به روی هیچ کس باز نشد جز همان هایی که زودتر و قبل از آمدن اصولگرایان معترض وارد حیاط شده بودند.
حال بعد از گذشت دو روز از برگزاری آن مراسم و در حالیکه رسانه های اصولگرا به شدت در حال تاختن به اصلاح طلبان هستند و با انتشار فیلم و عکس های برگزارکنندگان مراسم، آن ها را تخریب می کنند ، اصلاح طلبان در مواجه با آن روز به دو دسته تقسیم شده اند. دسته اول معتقدند که استانداری و فرمانداری و اصلاح طلبان پای صدور مجوزشان ایستادند و تسلیم فشار اصولگرایان نشدند و مراسم را برگزار کردند و همین امر یک موفقیت بزرگ برای اصلاح طلبان است که برخلاف میل و علاقه مخالفین به هرحال مراسم را برگزار و خبرش را مخابره کردند.
دسته دوم اما منتقد دسته اول است. آن ها معتقدند که فرمانداری و نیروی انتظامی وظیفه اش تامین امنیت مراسمی است که مجوزش را صادر کرده و در روز حادثه هم تلاش چندانی برای اجرای این وظیفه نکرده و خیلی از علاقمندان به حضور در مراسم به خاطر نبود امنیت نتوانستند وارد سالن شوند و این یک شکست برای اصلاح طلبان محسوب می شود که مراسمشان را به خاطر اعتراض رقیب با تعویقی چند ساعته و به حضور تعدادی اندک برگزار کردند. این اختلاف حاکی از تفاوت دیدگاه دو جریان اصلی در دل جبهه اصلاح طلبان‌است. جریان اول که نگاهی حداقلی به مسایل دارد و برگزاری با تعویق و با حضور اندک اعضایش را دستاورد می داند و جریان دوم که نگاهی حداکثری دارد و این اتفاق را مایه آبروریزی می داند. اولی خودش را واقع گرا و آن یکی را آرمانگرا و رادیکال می‌نامد و دومی خودش را اصلاح طلب واقعی و آن یکی را مصلحت اندیش می خواند. از این روست که گروه اول مخالف صدور بیانیه در اعتراض به تلاش برای برهم زدن مراسم است و گروه دوم نه تنها درخواست صدور بیانیه شدیدالحن دارد که بعضی از فعالینش خواستار برخود قانونی با قانون شکنان هستند. حال اینکه این برخورد توسط چه نهادی باید انجام شود ، مشخص نیست. هرچند استاندار گیلان هم در واکنش به این اتفاقات صحبت از برخورد قانونی کرد و گفت: ” با کسانی که با اعمال خلاف قانون قصد ناآرام کردن فضای سیاسی استان را دارند طبق قانون رفتار خواهیم کرد” موضعی که موجب خشنودی اصلاح طلبان شد اما واکنش شدید اصولگرایان را هم در بر داشت و هیچ کس هم این وسط از آقای استاندار نپرسید منظورش از برخورد قانونی چیست و چگونه و با چه کسانی این برخورد انجام خواهد شد و در این ۲۲ سال (از زمان دوم خرداد ۷۶) آیا نمونه موفقی از این برخورد مورد ادعا سراغ دارند؟
***
اصلاح طلبان شاکی هستند. از حقی که دارند و به آن ها داده نمی شود. از مجوزی که برای سخنرانی می گیرند و امنیتی که برایشان فراهم نمی شود و سخنرانی ای که نصف و نیمه برگزار می شود و آزادی بیانی که تهدید می شود. اصولگرایان هم شاکی هستند. از جریانی که فکر می کنند انقلاب را به بیراهه می برد و برایش نام فتنه گر گذاشته اند‌و از به خطر افتادن آرمان های انقلابی شان می ترسند. گروه سوم هم مردمی هستند که دیگر به چنین مراسمی نمی آیند. به حقی که پایمال می شود عتراض نمی کنند. نه عکس معترضین پشت در مانده را استوری می کنند و نه عکس معترضین داخل حیاط مانده را. به جایش از تحریم اسنپ می گویند و از ریاکاری رامبد جوان. هرکس راه خودش را می رود. هم اصلاح طلبان که ۸ سال خودشان و ۶ سال (تا الان) رفقایشان حاکم این سرزمین بودند و هم اصولگرایان که ۸ سال در دوره هاشمی ، شریک قدرتشان بودند و ۸ سال هم قدرت تام را در‌دوران احمدی نژاد داشتند. مردم‌هم این وسط راه خودشان را می روند. این ها در ۱۴۰۰ به کجا خواهند رسید اما معلوم نیست.

اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
برچسب ها:
دیدگاهها

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی